به واسطهء عذرى نمىتوانند شخصاً رمى كنند ، رمى جمرات را انجام دهد ؛ البتّه اين كار بايد با اذن و اجازهء آن افراد باشد ، و در مورد بچّههاى غيرمميّز به اذن وليّشان است .
مسألهء 1023 - هرگاه پس از آن كه نايب رمى جمرات را انجام داد ، بيمار خوب شود ، لازم نيست رمى را دوباره خودش انجام دهد ، ولى در مورد شخصى كه بيهوش بوده ، چون نيابت اجازه مىخواهد ( و نايب بدون اجازهء او اين كار را كرده ) احتياط آن است كه خودش دوباره انجام دهد ؛ امّا اگر در بين رمىِ نائب ، بيمار خوب شود يا بيهوش هوشيار گردد ، بايد خودش از اوّل شروع كند ، و به آن مقدار كه نايب انجام داده اكتفاء نكند .
ترك رمى جمرات
مسألهء 1024 - هرگاه كسى از روى فراموشى يا ندانستن مسأله ، رمى جمرات را ترك كند لازم است تا روز سيزدهم ، هر وقت يادش آمد ، يا متوجّه مسأله شد ، قضا كند ، و بهتر اين است آنچه را مربوط به قضاى روز قبل است پيش از ظهر بجا آورد ، و وظيفهء همان روز را بعد از ظهر انجام دهد ، ولى مانعى ندارد هر دو را در يك وقت بجا آورد ؛ ( اوّل قضاى روز گذشته ، سپس وظيفهء همان روز ) .
مسألهء 1025 - چنانچه پس از بازگشت از منى به مكّه متوجّه شد كه رمى جمره را بجا نياورده ، بايد به منى بازگردد و آن را بجا آورد ؛ ولى اگر روز سيزدهم بگذرد ، بايد آن را در سال آينده در همان ايّام قضا كند ، و اگر نمىتواند ، كسى را نايب بگيرد كه براى او قضا كند .
مسألهء 1026 - اگر كسى از روى عمد رمى جمره را ترك كند گناه كرده ، ولى حجّ او باطل نمىشود ، و بايد مطابق مسألهء قبل عمل كند .