مقدارى با مردم بدون قصد طواف ادامه دهد ، و بعد خارج شود .
مسألهء 724 - هرگاه از روى سهو طواف را زيادتر از هفت دور به جا آورد ، اگر اضافه كمتر از يك دور باشد ، آن را قطع مىكند و طوافش صحيح است ، و اگر يك دور يا بيشتر باشد ، احتياط آن است كه به قصد قربت بر آن بيفزايد تا هفت دور ديگر به عنوان طواف مستحب كامل شود ، و بعد دو ركعت نماز طواف واجب را به جا مىآورد ، و پس از سعى ( در آنجا كه سعى واجب است ) دو ركعت ديگر براى طواف مستحب به جا مىآورد . و لازم نيست قصد كند طواف اوّل واجب است ، و دوّم مستحب ؛ بلكه همين اندازه كه به قصد قربت انجام دهد كافى است .
مسألهء 725 - هرگاه از روى سهو و فراموشى طواف واجب را ناقص بگذارد ، اگر بعد از تمام كردن چهار دور باشد ، برمىگردد و طواف را كامل مىكند . ( خواه موالات از دسته رفته باشد ، يا نه ) و اگر قبل از چهار دور باشد چنانچه موالات به هم نخورده ، مىتواند آن را تكميل نمايد و گرنه ، بايد از نو شروع كند .
مسألهء 726 - چنانچه پس از بازگشت به وطن متوجّه نقصان در طواف شود ، احتياط آن است كه برگردد ، و طوافش را طبق آنچه در بالا گفتيم تكميل كند ، و اگر نتواند ، يا مشكل باشد ، نايب بگيرد . و احتياط آن است كه يك گوسفند در مكّه ، و اگر نتواند در شهر خود ، قربانى نمايد .
مسألهء 727 - هرگاه طواف كننده از روى عمد از اوّل قصد كند كمتر از هفت دور يا بيشتر بجا آورد ، طوافش باطل است ؛ هر چند به هفت دور تمام كند ، و احتياط واجب آن است كه اگر از روى ندانستن مسأله ، بلكه اگر بر اثر فراموشى يا غفلت نيز باشد ، طواف را اعاده كند .
مسألهء 728 - اگر در وسط طواف از قصد هفت دور برگشت ( چه قصد
مناسك جامع حج ( فارسى ) — صفحة 210
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٢١٠