است ؛ هر چند از نظر كفّاره تفاوت دارد .
مسألهء 449 - اگر بداند شانه زدن موى سر و صورت ، سبب جدايى موها مىشود جايز نيست ؛ بلكه احتياط مستحب آن است كه از شانه كردن موها در حال احرام مطلقاً خوددارى كند ، و هنگام خاراندن بدن نيز بايد مواظب باشد مويى جدا نشود .
مسألهء 450 - هرگاه داشتن مو سبب بيمارى ، يا ناراحتى شديد گردد ، جايز است آن را زايل كند ؛ ولى كفّاره دارد .
مسألهء 451 - اگر به هنگام انجام وضو يا غسل ، مويى بدون قصد كنده شود اشكالى ندارد .
مسألهء 452 - هرگاه عمداً سر خود را بتراشد ، يا موهاى زير هر دو بغل يا يكى را زايل كند ، كفّارهء آن يك گوسفند است ؛ ولى اگر از روى ضرورت سر خود را بتراشد مخيّر است ميان يك گوسفند ، يا سه روز روزه ، يا اطعام شش فقير ، كه به هر كدام دو مدّ طعام ( تقريباً يك كيلو و نيم ) بدهد ، و احتياط واجب آن است كه در زايل كردن موى زير بغل نيز همين كفّاره را بدهد ؛ امّا اگر مقدارى از موى سر ، يا صورت ، يا زير بغل ، يا زير گلو ، و مانند آن را زايل كند ، كافى است يك فقير را اطعام نمايد .
مسألهء 453 - اگر موى سر را به غير تراشيدن إزاله كند ، احتياط واجب آن است كه كفّاره تراشيدن را بدهد .
مسألهء 454 - اگر از روى ندانستن مسأله ، يا فراموشى ، يا غفلت ، موى بدن را زايل كند كفّاره ندارد ، و هرگاه در موقع وضو و غسل دست بر بدن بكشد ، و موهايى كنده شود ، همانطور كه گفته شد ، كفّارهاى ندارد ؛ امّا اگر بدون هدف دست بر سر و صورت يا بدن خود بكشد ، و موهايى از او جدا شود ، احتياط واجب آن است كه مقدارى غذا به فقير بدهد .
مناسك جامع حج ( فارسى ) — صفحة 145
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص١٤٥