يُرْزَقُونَ ؛ ( اى پيامبر ) هرگز گمان مبر كسانى كه در راه خدا كشته شدهاند مردگانند ! بلكه آنان زندهاند ونزد پروردگارشان روزى داده مىشوند » . « 1 »
مخاطب در اين آيه پيامبر است و تعبيراتى در آن است كه در مورد هيچ كس نيامده است . در احاديث هم به شهدا خيلى اهمّيّت داده شده ؛ مرحوم كلينى روايتى از پيامبر صلى الله عليه و آله نقل مىكند :
« فَوْقَ كُلِّ ذِى بِرِّ بِرٌّ حَتَّى يُقْتَلَ الرَّجُلُ فِى سَبِيلِ اللّهِ فَإِذَا قُتِلَ فِى سَبِيلِ اللّهِ فَلَيْسَ فَوْقَهُ بِرٌّ
؛ بالاتر از هر خوبى خوبى است تا جايى كه شخصى در راه خدا كشته شود ، پس اگر در راه خدا كشته شد بالاتر از آن خوبى نيست » . « 2 »
تعبيرى هم مولا على عليه السلام در ذيل نامهء مالك اشتر دارد و مىفرمايد :
« وَ أنَا أسْئَلُ اللّهَ بِسِعَةِ رَحْمَتِهِ وَ بِعَظِيمِ قُدْرَتِهِ أنْ يَخْتِمَ لِى وَ لَكَ بِالسَّعَادَةِ وَ الشَّهَادَةِ
؛ و از رحمت واسعهء الهى و قدرت عظيمش مىخواهم كه پايان كار من و تو را به سعادت و شهادت ختم كند » . « 3 »
آيات و روايات متعدّد ديگرى هم در اين زمينه وجود دارد كه نشان دهندهء مقام والاى شهداست .
از سوى ديگر در اسلام معناى شهادت گسترش داده شده است .
معناى شاخص آن ، اين است كه در راه خدا ، در معركهء جنگ كشته شود
هامش
( 1 ) سورهء آل عمران ، آيهء 169 .
( 2 ) اصول كافى ، ج 2 ، ص 348 .
( 3 ) نهج البلاغه ، نامهء 53 .