صفات شيعه ( 4 )
« . . . عَنْ مُحَمَّدِ بنِ سُلَيْمَان ، عَنْ أَبِيهِ قَالَ : كُنْتُ عِنْدَ أَبِى عَبْدِاللَّهِ عليه السلام : إِذَا دَخَلَ عَلَيْهِ أَبُوبَصِيرٍ . . . فَقَالَ : يَا أَبَامُحَمَّدٍ لَقَدْ ذَكَرَكُمُ اللَّهُ فِى كِتَابِهِ فَقَالَ :
« انَّ عِبَادِى لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطَانٌ » « 1 »
وَاللَّهِ مَا أرَادَ بِهَذَا إِلَّا الأَئِمَّةَ عليهم السلام وَشِيعَتَهُمْ ، فَهَلْ
سَرَرْتُكَ يَا أَبَامُحَمَّدٍ ؟ قَالَ : قُلْتُ : جُعِلْتُ فِدَاكَ زِدْنِى . . . » . « 2 »
محمّد بن سليمان از پدرش نقل مىكند كه گفت : نزد امام صادق عليه السلام بودم كه ابوبصير وارد مجلس شد ( در حالى كه نفس نفس مىزد نشست . امام رو به او كرد و فرمود :
ناراحتى ؟ عرض كرد پير و ناتوان شدهام و تنفّس براى من سخت شده و در آستانهء رفتن هستم ، ولى از همه بدتر نگران بعد از مرگ هستم و نمىدانم سرنوشت من
هامش
( 1 ) سورهء حجر ، آيهء 42 .
( 2 ) بحارالأنوار ، ج 65 ، ص 51 .