شرح حديث :
اين حديث در مورد اهمّيّت زبان و اصلاح زبان و گفتار است و دو جملهء تكان دهنده در آن آمده است : خداوند هيچ مخلوقى بهتر از سخن و هيچ مخلوقى زشتتر از سخن نيافريده است . اگر در مسير حق قرار بگيرد ، زيباترين مخلوق خدا و اگر در مسير باطل قرار گيرد زشتترين مخلوق خداست .
گاهى يك جمله امّتى را نجات مىدهد ، مثلًا پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در فتح مكّه فرمود :
« إذْهَبُوا فَأنْتُمُ الطُّلَقَاءُ ؛ برويد كه شما آزاد شدهايد » كه اگر اين جمله را پيامبر صلى الله عليه و آله نمىفرمود به جهت كينههاى موجود ، چنان خونريزى در حرم امن خدا به راه مىافتاد كه انتهايش معلوم نبود ولى اين جمله موجب شد كه « يَدْخُلُونَ فِى دِينِ اللّهَ أفْوَاجَاً » و فوج فوج اسلام را پذيرفتند .
در جنگ حنين وقتى لشكر اسلام در حال فرو پاشى بود ، پيامبر صلى الله عليه و آله به عمويش عبّاس دستور داد كه افرادى را كه در حال فرار بودند صدا كند و او فرياد زد :
« يَا أهْلَ بَيْعَتِ الشَّجَرَةِ يَا أهْلَ سُورَةِ البَقَرَةِ . . . » .
اين جمله موجب جمع شدن لشكر اسلام و شكست تبديل به پيروزى شد .
در مقابل ، مواردى داريم كه كلمهاى آتش جنگى را روشن مىكند و يا بين دو خانواده عداوت و دشمنى ايجاد مىكند .
مشكات هدايت ( فارسى ) — صفحة 149
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص١٤٩