بعد از انقلاب كارهايى صورت گرفته است كه بايد مردم را به آن تشويق كرد . ستاد ديه ، جمعيّت بيماران كليوى و بيماران سرطانى و جشن نيكوكارى و عاطفهها كه در آغاز هر سال تحصيلى در جريان است ، و يا برنامههايى كه براى حمايت از يتيمان درست شده است . اين كارها دو فايده دارد : يكى خدمت به جامعهء انسانى و ديگرى تبليغ دين است ، وقتى كه پيامبر اين دين چنين مىفرمايد چنين دينى جاذبه پيدا مىكند .
امّا به يك درد سوزان هم بايد اشاره كنيم و آن اينكه در عصر و زمان ما وهّابيّت بىرحم و خونريزى پيدا شده است كه تعليمات عجيبى دارد و مىگويد هركس كه مشرك شد ، خون ، مال و عرضش مباح است ، حال از نظر آنها مشرك كيست ؟ « محمّد بن عبدالوهّاب » در كتابش مىگويد كسى كه بگويد : « يَا رَسُولَاللَّهِ إشْفَعْ لِى عِنْدَ اللَّهِ » مشرك است ؛ با چنين طرز فكرى خون بىارزش شده و چه بلايىهاى كم بر سر انسانها مىآورند .
حدود هشتاد سال قبل هم به كربلا حمله كردند و بسيارى از زنها و بچّهها را كشتند . اينها چهرهء اسلام را در دنيا خراب كردند به طورى كه در غرب به مسلمانان به ديدهء تروريست نگاه مىكنند .
ما بايد بگوييم كه اسلام آن نيست كه وهّابىها مىگويند بلكه آنها يك اقليّت و افرادى گرفتار اشتباه و تعصّب هستند . اسلام آن است كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله مىفرمايد ، سراسر عاطفه و محبّت و شاهد آن يك صد
مشكات هدايت ( فارسى ) — صفحة 146
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص١٤٦