13 : رضايت خدا يا خلق
قال رسولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله : « مَن أرْضى سُلْطاناً بما يُسْخِطُ اللَّهَ خَرَجَ مِنْ دِينِ اللَّهِ » . « 1 »
پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله مىفرمايد : « كسى كه پادشاهى را در چيزى خوشحال كند در حالى كه آن چيز سبب خشم خداوند باشد از دين خدا خارج شده است » .
كسى كه براى خشنود كردن بندهاى خدا را ناخشنود كند به اين معناست كه آن بنده را در سرنوشت خود مؤثّرتر مىداند و اهمّيتى كه به اين مخلوق مىدهد بيش از اهميّتى است كه به خالق خود مىدهد .
و در جاى ديگر آن حضرت مىفرمايد : «
مَنْ طَلبَ رِضَى مَخْلوقٍ بِسَخَطِ الخَالِقِ سَلَّط اللَّهُ عزَّوجَلّ عليهِ ذلِكَ المَخْلوق
؛ هر كه خشنودى مخلوق را بر خشم خالق محترمتر شمرد خداوند عزّوجلّ آن مخلوق را بر وى مسلّط گرداند » . « 2 »
اين يك نوع شرك است . قرآن مىفرمايد :
« « وَمَا يُؤْمِنُ أَكْثَرُهُمْ بِاللَّهِ إِلَّا وَهُمْ مُّشْرِكُونَ » ؛ بيشتر آنها كه مدّعى ايمان به خدا هستند ؛ مشركند » « 3 » چرا كه براى مخلوق عبادت مىكنند و جلب توجّه مخلوق را بر
هامش
( 1 ) تحف العقول ، حكمت 172 .
( 2 ) همان مدرك ، حكمت 132 .
( 3 ) يوسف ، آيهء 106 .