دوم : مصيبتهايى است كه پيش مىآيد و تحمل افراد را امتحان مىكند . زندگى خالى از مصيبت نيست و اينها آزمايش است تا روشن شود كه شخص در مصائب چه مىكند ، اگر صبر كند ، حرفهاى نامناسب نزند ، كفران و ناشكرى نكند مأجور است .
در ميان پيروان مكتب انبيا نمونههاى درخشانى از صبر و پايدارى در صحنهء امتحان ديده مىشود كه هر كدام مىتواند الگو و اسوه باشد .
ام عقيل زنى مسلمان و باديه نشين بود . كه فرزند خود را همراه شتران به باديه مىفرستاد . روزى تعدادى ميهمان بر او وارد شدند ، در همان وقت به او خبر دادند كه شتر خشمگين فرزندش را در چاه انداخته است و از دنيا رفته است ؛ زن با ايمان ، به كسى كه خبر مرگ فرزند را براى او آورده بود گفت : از مركب پياده شو ، و به پذيرايى از مهمانها كمك كن ، گوسفندى داشت به او داد تا آن را ذبح كند و غذا را آماده كرد و نزد ميهمانان گذاشت . آنها مىخوردند و از صبر و استقامت اين زن در شگفت بودند ، يكى از حاضران مىگويد : هنگامى كه از غذا خوردن فارغ شديم ، زن با ايمان نزد ما آمد و گفت : آيا در ميان شما كسى هست كه از قرآن به خوبى آگاه باشد ؟ يكى از حاضران گفت : بلى من آگاهم ، گفت : آياتى از قرآن بخوان تا در برابر مرگ فرزند مايهء آرامش خاطر من گردد ، او مىگويد : من اين آيات را براى او خواندم :
« « وَبَشِّرِ الصَّابِرِينَ * الَّذِينَ إِذَا أَصَابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ قَالُوا إِنَّا للَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ * أُوْلَئِكَ عَلَيْهِمْ صَلَوَاتٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَرَحْمَةٌ وَأُوْلَئِكَ هُمْ الْمُهْتَدُونَ » ؛ و بشارت ده به استقامتكنندگان ، آنها كه هرگاه مصيبتى به آنها رسد مىگويند : ما از آن خدا هستيم و به سوى او باز مىگرديم . اينها همانها هستند كه لطف و رحمت خدا شامل حالشان شده و آنها هستند هدايت يافتگان » . « 1 »
سپس زن رو به قبله ايستاد و چند ركعت نماز خواند و عرض كرد : «
اللّهُم انّى
هامش
( 1 ) بقره ، آيهء 155 - 157 .