شرح و تفسير از گناهى كه كوچك مىشمرى بترس !
امام عليه السلام در اين گفتار حكيمانه به نكتهء مهمى در باب سنجش گناهان اشاره كرده ، مىفرمايد : « بدترين و خطرناكترين گناهان گناهى است كه مرتكبشوندهء آن ، آن را كوچك بشمرد » ؛ (
أَشَدُّ الذُّنُوبِ مَا اسْتَخَفَّ بِهِ صَاحِبُهُ
) . بعضى معتقدند كه گناهان را نبايد به صغيره و كبيره تقسيم كرد ؛ همهء گناهان نسبت به مقام شامخ الهى كبيره است زيرا هرقدر شخصى كه معصيتش مىشود بزرگتر باشد معصيت ، بزرگتر خواهد بود و چون خداوند از هرچيز برتر و بالاتر است هر معصيتى در پيشگاهش عظيم است .
البته اين سخن از يك نظر صحيح است ولى از يك نظر مىتوان ميان گناهان تفاوت گذاشت . گاهى ذات گناهان با هم متفاوت است ؛ تفاوتى كه مثلًا در ميان سيلى زدن به يك شخص بىگناه يا كشتن او مىباشد و تفاوتى كه ميان زناى با غير محارم و زناى با محارم است .
و گاه تفاوت بهسبب اصرار يا ندامت و استغفار است . ممكن است كسى گناه كبيرهاى انجام دهد ولى فوراً پشيمان شود و به درگاه خدا توبه كند اين گناه نسبت به گناه كسى كه صغيرهاى را انجام مىدهد و اصرار بر آن دارد كوچكتر محسوب مىشود و گاهى اين تفاوت بهسبب نيت گناهكار است گاهى گناهكار گناه را با ترس و وحشت و اضطراب انجام مىدهد و گاه با بىاعتنايى و كوچك