390 لِلْمُؤْمِنِ ثَلَاثُ سَاعَاتٍ : فَسَاعَةٌ يُنَاجِي فِيهَا رَبَّهُ ، وَسَاعَةٌ يَرُمُّ مَعَاشَهُ ، وَسَاعَةٌ يُخَلِّي بَيْنَ نَفْسِهِ وَ بَيْنَ لَذَّتِها فِيَما يَحِلُّ وَ يَجْمُلُ . وَلَيْسَ لِلْعَاقِلِ أَنْ يَكُونَ شَاخِصاً إِلَّا فِي ثَلَاثٍ : مَرَمَّةٍ لِمَعَاشٍ ، أَوْ خُطْوَةٍ فِي مَعَادٍ ، أَوْ لَذَّةٍ فِي غَيْرِ مُحَرَّمٍ .
امام عليه السلام فرمود :
انسان باايمان ساعات شبانهروز خود را به سه بخش تقسيم مىكند : قسمتى را صرف مناجات با پروردگارش مىكند و قسمت ديگرى را براى ترميم معاش و كسب و كار زندگى قرار مىدهد و قسمت سوم را براى بهرهگيرى از لذات حلال و دلپسند مىگذارد و سزاوار نيست كه انسان عاقل حركتش جز در سه چيز باشد : مرمت معاش ، گامى در راه معاد و لذت در غير حرام . « 1 »
هامش
( 1 ) . سند گفتار حكيمانه :
اين گفتار حكمتآميز مطابق آنچه مرحوم شيخ طوسى در امالى آورده جزء وصاياى اميرمؤمنان عليه السلام به فرزندش امام حسن مجتبى عليه السلام است كه در ذيل كلام حكيمانهء 388 در آن كتاب ذكر شده است . اضافه بر آن قبل از مرحوم سيد رضى در كتاب محاسن برقى ، كتاب السفر ، از اصبغ بن نباتة ذيل آن ( وليس للعاقل . . . ) نقل شده است . ( مصادر نهجالبلاغه ، ج 4 ، ص 282 ) .