اين اشتباه بزرگى است . مقام امام عليه السلام والاتر از آن است كه افكار عاميانه را تأييد كند . البته اجابت دعا همانگونه كه در روايات متعددى وارد شده ، گاه به اين صورت است كه خداوند عين آن را به درخواستكننده مىدهد و گاه اگر آن را مصلحت نبيند ، عوض آن را در دنيا يا آخرت بهصورت ديگرى به او خواهد داد .
در واقع هيچ دعايى نيست كه به اجابت نرسد ، خواه عين آن خواسته را خدا بدهد يا چيزى را بهجاى آن و معادل آن يا بيشتر از آن .
سؤال ديگر اين است كه آيا صلوات فرستادن ما چيزى بر مقام پيامبر صلى الله عليه و آله مىافزايد ؟ بعضى از شارحان نهجالبلاغه اصرار بر اين دارند كه مقام پيغمبر صلى الله عليه و آله بىنهايت بالاست و چيزى بر آن افزوده نخواهد شد . در حالى كه اين سخن اشتباه بزرگى است ، مقامات قرب الىاللَّه بىنهايت است ، چنين نيست كه پايان بيابد بنابراين خداوند بهبركت دعاى ما رحمت تازهاى برروان پاك پيغمبر صلى الله عليه و آله مىفرستد .
و به عبارت ديگر ، اين ما نيستيم كه مقام آن حضرت را بالاتر از آنچه هست مىبريم بلكه اين خداوند است كه گاه خودش و گاه به بركت تقاضاى فرشتگان و گاه به تقاضاى بندگان صالح ، رحمت تازهاى بر روان پاك پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله مىفرستد .
در دعاها و روايات اسلامى شواهد روشنى بر اين مطلب وجود دارد . در روايت معروف تشهّد نماز ، اين تعبير از امام صادق عليه السلام نقل شده است : «
وَتَقبَّلْ شَفاعتَه فى امَّتِهِ وارفَعْ دَرَجَتَه
» . « 1 »
در يكى از خطبههاى اميرمؤمنان على عليه السلام در روز جمعه نيز اين عبارت آمده است : «
اللّهمَّ صَلّ على محمَّدٍ عَبدِكَ وَرَسولِكَ ونَبِيّكَ صلاةً نامِيةً زاكِيةً تَرفَعُ بها دَرَجَتَه
» . « 2 »
هامش
( 1 ) . وسائلالشيعه ، ج 4 ، ص 989 ، ابواب تشهد ، باب 3 ، ح 1 و 2 .
( 2 ) . من لا يحضره الفقيه ، ج 1 ، ص 432 .