شرح و تفسير زياد خود را اسير آنها مكن
امام عليه السلام در اين گفتار حكيمانه براى جلوگيرى از حرص حريصان و دنياپرستى دنياپرستان كه علاقهء شديدى به زن و فرزند خويش دارند به يكى از ياران خود چنين فرمود : « بيشترين دلمشغولى خود را به خانواده و فرزندان ( و تأمين زندگى آنها ) اختصاص مده ، زيرا اگر آنها از دوستان خدا باشند خدا دوستان خود را تنها نمىگذارد و اگر از دشمنان خدا هستند چرا همّ خود را صرف دشمنان خدا مىكنى ؟ ! » ؛
( لَا تَجْعَلَنَّ أَكْثَرَ شُغْلِكَ بِأَهْلِكَ وَوَلَدِكَ : فَإِنْ يَكُنْ أَهْلُكَ وَوَلَدُكَ أَوْلِيَاءَ اللَّهِ ، فَإِنَّ اللَّهَ لَايُضِيعُ أَوْلِيَاءَهُ ، وَإِنْ يَكُونُوا أَعْدَاءَ اللَّهِ ، فَمَا هَمُّكَ وَشُغْلُكَ بِأَعْدَاءِ اللَّهِ ؟ ! )
. بعيد نيست مخاطب امام عليه السلام فردى باشد كه پيوسته به دنبال گردآورى مال و ثروت و تأمين زندگى امروز و فرداى فرزندان خود بوده و به وظايف ديگر خويش اهميتى نمىداده است ، لذا امام عليه السلام با اين تقسيم دوگانهاى كه بيان فرموده او را از اين كار بازمىدارد و به او توصيه مىكند كه بيش از حد در اين راه تلاش مكن و به فكر خويشتن و زندگى سراى ديگر نيز باش .
روشن است كه از دو حال بيرون نيست : يا زن و فرزند انسان از دوستان خدا هستند و تكيه بر لطف پروردگار دارند و خدا هم آنها را محروم نمىسازد . قرآن مجيد مىفرمايد : « أَلَيْسَ اللَّهُ بِكَافٍ عَبْدَهُ » ؛ آيا خداوند براى ( نجات و دفاع از )