مؤمنانم ؛ ولى پيشواى فاجران مال و ثروت است . در عصر آن امام عليه السلام اين معنا به خوبى آشكار شد : عدهاى دنياپرست از اطرافيان آن حضرت ، او را رها كرده و به دليل وعدههاى هنگفت مالى معاويه به شام رفتند و به او پيوستند و با اين عمل باطن خود را آشكار كردند .
در واقع آنچه امام عليه السلام در اينجا فرموده محك خوبى است براى شناختن افراد در هر عصر و زمان . افراد با شخصيت و ظاهراً مؤمنى را ديديم كه خود را به اموال نامشروع فروختند در حالى كه مؤمنان راستين گاهى با فقر زندگى مىكردند و در برابر آن اموال زانو نمىزدند .
همانگونه كه پيش از اين نيز اشاره شد ، اين لقب را رسول اكرم صلى الله عليه و آله به اميرمؤمنان على عليه السلام داده است .
ذهبى در ميزان الاعتدال از ابن عباس نقل مىكند كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله به أمسلمه فرمود :
« إنَّ عَلِيّاً لَحْمُهُ مِنْ لَحْمي وَهُوَ بِمَنْزِلَةِ هارُونَ مِنْ مُوسى مِنّي غَيْرَ أَنَّهُ لا نَبِىّ بَعْدي ؛
اى امّ سلمه ! گوشت على از گوشت من است و او نسبت به من به منزلهء هارون ( برادر موسى ) نسبت به موسى است جز اينكه بعد از من پيغمبرى نخواهد بود » .
سپس ابن عباس مىافزايد : « بهزودى فتنهاى در ميان مسلمانان پيدا مىشود ، كسى كه در آن فتنه گرفتار شود بايد دو چيز را رها نكند : قرآن و على بن ابىطالب را » .
در پايان مىگويد : من از رسول خدا صلى الله عليه و آله شنيدم در حالى كه دست على را گرفته بود مىفرمود :
« هذا أوَّلُ مَنْ آمَنَ بِي وَأوَّلَ مَنْ يُصافِحُني يَوْمَ الْقِيامَةِ وَهُوَ فارُوقُ هذهِ الْأُمَّةِ يَفْرُقُ بَيْنَ الْحَقّ وَالْباطِلِ وَهُوَ يَعْسُوبُ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمالُ يَعْسُوبُ الظَّلَمَةِ ؛
على اولين كسى است كه به من ايمان آورد و نخستين كسى است كه روز قيامت با من مصافحه مىكند و او فاروق اين امّت است ؛ يعنى حق را از باطل
پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 570
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٥٧٠