شرح و تفسير نيازمند ، فرستادهء خداست !
امام عليه السلام در اين گفتار حكيمانه براى تشويق همگان به كمك كردن به نيازمندان مىفرمايد : « مستمند و مسكين فرستادهء خداست ، كسى كه از كمك كردن به او دريغ داشته باشد از خدا دريغ داشته و آنكس كه به او عطا كند به خداوند عطا كرده است » ؛
( إِنَّ الْمِسْكِينَ رَسُولُ اللَّهِ ، فَمَنْ مَنَعَهُ فَقَدْ مَنَعَ اللَّه ، وَمَنْ أَعْطَاهُ فَقَدْ أَعْطَى اللَّهَ )
. اين تعبير نهايت لطف خدا را به كسانى نشان مىدهد كه به نيازمندان كمك مىكنند و در ضمن ، اين پيام را به ما مىدهد كه مسكين و مستمند را خوار نشمريم و كمترين اهانتى به او روا مداريم و اگر كمكى مىكنيم خالى از هرگونه منت و آزار و اهانت باشد ، زيرا او فرستادهء خداست و كسى كه به رسول و فرستادهء ديگرى اهانت كند در واقع به خود آن شخص اهانت كرده و كسى كه رسول ديگرى را احترام و اكرام كند فرستندهء رسول را اكرام و احترام كرده است .
قرآن مجيد نيز تعبيرى متفاوت ولى در همين راستا دارد . دربارهء كمك به نيازمندان مىفرمايد : « مَّنْ ذَا الَّذِي يُقْرِضُ اللَّهَ قَرْضاً حَسَناً فَيُضَاعِفَهُ لَهُ أَضْعَافاً كَثِيرَةً » ؛ كيست كه به خدا قرض الحسنه دهد ( و از اموالى كه خدا به او بخشيده ، انفاق كند ، ) تا آن را براى او ، چندين برابر كند ؟ » . « 1 »
هامش
( 1 ) . بقره ، آيهء 245