شرح و تفسير نيازمندان به دعا
امام عليه السلام در اين گفتار حكيمانه به نكتهاى اشاره مىكند كه بسيارى از افراد از آن غافلند ، مىفرمايد : « آنكس كه به شدت به بلا مبتلاست از كسى كه مبتلا نيست ولى در هيچ لحظه ايمن از بلا نمىباشد ، محتاجتر به دعا نيست » ؛
( مَا الْمُبْتَلَى الَّذِي قَدِ اشْتَدَّ بِهِ الْبَلَاءُ ، بِأَحْوَجَ إِلَى الدُّعَاءِ مِنَ الْمُعَافَى الَّذِي لَايَأْمَنُ الْبَلَاءَ ! )
. اشاره به اينكه مردم غالباً به افراد گرفتار توجه دارند به خصوص گرفتارانى كه به شدت مبتلا شدهاند ؛ يا گرفتارى مالى يا انواع بيمارىها يا مسائل مختلف .
و كسانى كه به آنان علاقهمندند دعا مىكنند كه خدا آنها را از گرفتارى رهايى بخشد و از كسانى كه ظاهراً سالم و بدون گرفتارى هستند غافلند ؛ در حالى كه آنها نيز به همان اندازه و گاه بيشتر نياز به دعا دارند ، زيرا هر لحظه ممكن است نعمت عافيت ، آرامش ، غنا و ثروت از آنها گرفته شود يا لغزشى دامنگير آنها گردد و در دام شيطان گرفتار شده ، از نظر معنوى سقوط كنند و آلودهء گناهانى گردند كه تا آخر عمر نيز نتوانند آثار آن را بر طرف سازند . با اين توجه ، هر دو گروه نيازمند دعا هستند ، در حالى كه مردم معمولًا به يكى توجه داشته و از ديگرى غافلند .
اضافه بر اين ، افرادى كه در عافيتند گاه گرفتار غرور و غفلت فوقالعادهاى مىشوند در حالى كه مبتلايان ، نه مغرورند و نه غافل و پيوسته به در خانهء خدا