شرح و تفسير مصاحبت احمق !
امام عليه السلام در اين گفتار حكيمانه ، از معاشرت با احمق نهى مىكند و دليل روشنى براى آن ذكر مىنمايد و مىفرمايد : « با احمق مصاحبت نكن كه كارهاى احمقانهء خود را براى تو زيبا جلوه مىدهد و دوست دارد تو هم مثل او باشى » ؛
( لَا تَصْحَبِ الْمَائِقَ فَإِنَّهُ يُزَيِّنُ لَكَ فِعْلَهُ ، وَيَوَدٌّ أَنْ تَكُونَ مِثْلَهُ )
. انسان ، موجودى اجتماعى است ، نهتنها به اين دليل كه مدنى بالطبع است و عشق به اجتماعى بودن در نهاد او نهفته شده ، بلكه به دليل نيازهاى فراوان و متنوعى كه دارد و نمىتواند بدون كمك گرفتن از ديگران به آن برسد . اضافه بر همهء اينها تنهايى او را رنج مىدهد و كسل مىكند و هنگامى كه در جمع دوستان است احساس آرامش مىنمايد و غالبا در مشكلات ، بهوسيلهء درد دل كردن با ديگران تسلى خاطر پيدا مىكند . روى اين جهات هرگز نمىتوان انسان را از زندگى اجتماعى جدا كرد . به همين دليل كسانى كه مدتى طولانى در سلولهاى انفرادى زندان محبوس مىشوند به بيمارى روانى گرفتار مىگردند .
زندگى اجتماعى نيز خالى از آسيبها نيست ، زيرا اگر انسان دوستان مناسبى را براى خود انتخاب نكند چه بسا ضررهايى از دوستان متحمل مىشود كه بيش از زيانهاى زندگى فردى است .
به همين دليل پيشوايان بزرگ دين همواره در اين موضوع هشدار داده