قرائن نشان مىدهد كه زيورآلات كعبه قبل از اسلام نيز وجود داشته است .
از حديثى كه علامهء مجلسى رحمه الله در بحارالانوار از « ابن اسحاق » نقل مىكند استفاده مىشود كه كعبه گنجى داشت درون چاهى در داخل كعبه و جمعى از قريش پنج سال پيش از بعثت پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله آن را سرقت كردند . « 1 »
پس از اسلام نيز تا مدتها كسى در آن تصرف نمىكرد و حتى امام على بن ابىطالب عليه السلام در حديث شريف مورد بحث نيز از تصرف در آن نهى فرموده است ؛ ولى سالهاست كه هيچگونه زيورآلاتى در كعبه مشاهده نمىشود . تنها ، پردهء كعبه را هر سال عوض مىكنند و پردهء پيشين را قطعه قطعه كرده براى شخصيتهاى كشورهاى اسلامى مىفرستند يا به زوار مىدهند ؛ اما اينكه از چه زمانى آن زيورآلات برداشته شد و يا در صندوق يا محل خاصى حفظ گرديد براى ما روشن نيست . و بهتازگى حاكمان وهابى براثر باورهاى نادرست خود در نفى « تبرك » ، پردهء كعبه را بايگانى مىكنند .
اكنون اين سؤال پيش مىآيد كه چرا امام عليه السلام به عمر فرمود حلى كعبه را به حال خود واگذارد ؟ در حالى كه بهطور مداوم زيورآلات تازهاى به كعبه هديه مىكردند و انباشتن و نگهداشتن همهء آنها وجهى نداشت .
پاسخ سؤال اين است كه دستور آن حضرت به ظاهر دستورى موقت بوده است و هدف اين بوده كه حتىالامكان آن زيورآلات حفظ شود تا اگر نيازى براى مرمت كعبه يا مسجدالحرام پيدا شود از آنها استفاده كنند ؛ به خصوص اينكه كعبه و مسجد الحرام ، پيوسته در معرض سيلهاى سنگين بود ، بنابراين دستور امام عليه السلام دستورى هميشگى به شمار نمىآيد .
هامش
( 1 ) . بحارالانوار ، ج 15 ، ص 411