شرح و تفسير خوشرفتارى با بازماندگان مسلمين
امام عليه السلام در اين گفتار حكيمانه به آثار مثبت نيكوكارى دربارهء بازماندگان مسلمين اشاره مىكند و مىفرمايد : « با بازماندگان ديگران خوشرفتارى كنيد تا با بازماندگان شما همينگونه رفتار كنند » ؛
( أَحْسِنُوا في عَقِبِ غَيْرِكُمْ تُحْفَظُوا فِي عَقِبِكُم )
. اين گفتار درخشان امام عليه السلام در واقع برگرفته از دو آيهء نورانى قرآن مجيد است كه در سورهء « نساء » آيهء 9 مىگويد : « وَلْيَخْشَ الَّذِينَ لَوْ تَرَكُوا مِنْ خَلْفِهِمْ ذُرِّيَّةً ضِعَافاً خَافُوا عَلَيْهِمْ فَلْيَتَّقُوا اللَّهَ وَلْيَقُولُوا قَوْلًا سَدِيداً » ؛ كسانى كه اگر فرزندان ناتوانى از خود به يادگار بگذارند از آيندهء آنان مىترسند ، بايد ( از ستم دربارهء يتيمان مردم ) بترسند ! از ( مخالفت ) خدا بپرهيزند ، و سخنى استوار بگويند » .
همچنين در آيهء 82 سورهء « كهف » مىخوانيم : « وَأَمَّا الْجِدَارُ فَكَانَ لِغُلَامَيْنِ يَتِيمَيْنِ فِى الْمَدِينَةِ وَكَانَ تَحْتَهُ كَنزٌ لَّهُمَا وَكَانَ أَبُوهُمَا صَالِحاً فَأَرَادَ رَبُّكَ أَنْ يَبْلُغَا أَشُدَّهُمَا وَيَسْتَخْرِجَا كَنزَهُمَا رَحْمَةً مِّنْ رَّبِّكَ » ؛ و اما آن ديوار ، از آنِ دو نوجوان يتيم در آن شهر بود ؛ و زير آن ، گنجى متعلق به آن دو وجود داشت ؛ و پدرشان مرد صالحى بود ، پس پروردگار تو مىخواست آنها به حدّ بلوغ برسند و گنجشان را استخراج كنند ؛ اين رحمتى از پروردگارت بود » .
در آيهء نخست ، به كسانى كه با يتيمان و فرزندان ناتوان و ضعيف مسلمان