پروردگار ، رابطهء آشكارى بر حسب ظاهر نمىبينيم ؛ ولى به يقين اين از الطاف خفيهء الهيه است .
قابل انكار نيست كه شخص ايثارگر كه آنچه را خود به آن نياز دارد به ديگرى مىبخشد روح پاكى پيدا مىكند كه سرچشمهء استجابت دعاست و دعاهاى او براى گشايش روزى به هدف اجابت نزديك مىشود .
در احاديث اسلامى ، رابطهء صدقه با درمان بيمارىها ، رفع بلاها و خطرات و به عنوان افزايش روزى با صراحت بيان شده است ؛ از جمله در حكمت 137 گذشت كه امام عليه السلام مىفرمايد :
« اسْتَنْزِلُوا الرِّزْقَ بِالصَّدَقَةِ ؛
روزى را بهوسيلهء صدقه بر خود فرود آوريد » .
در حديثى از امام صادق عليه السلام مىخوانيم
« إِنَّ الصَّدَقَةَ تَقْضِي الدَّيْنَ وَ تَخْلُفُ بِالْبَرَكَةِ ؛
صدقه سبب اداى دين و برجاى نهادن بركت مىشود » . « 1 »
اين سخن را با سخنى از رسول خدا صلى الله عليه و آله پايان مىدهيم كه فرمود :
« أَكْثِرُوا مِنَ الصَّدَقَةِ تُرْزَقُوا ؛
به نيازمندان زياد صدقه دهيد تا روزى شما وسيع شود » . « 2 »
در اين روايات ، تنها به رابطهء صدقات با فزونى نعمت و دفع فقر اشاره شده ، در حالى كه صدقه بركات و آثار فراوان ديگرى نيز دارد ؛ صدقه رفع بلا مىكند ، موجب پرورش فضايل اخلاقى است ، دشمنىهاى قشرهاى مختلف جامعه را فرو مىنشاند و وسيلهء نجات در يوم المعاد است .
قرآن مجيد مىگويد : « مَا عِنْدَكُمْ يَنفَدُ وَمَا عِنْدَ اللَّهِ بَاقٍ » ؛ آنچه نزد شماست فانى مىشود ؛ امّا آنچه نزد خداست باقى است » . « 3 »
در آيهء ديگر مىخوانيم : « وَأَنفِقُوا فِى سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا تُلْقُوا بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ
هامش
( 1 ) . كافى ، ج 4 ، ص 9 ، ح 1
( 2 ) . بحارالانوار ، ج 74 ، ص 178
( 3 ) . نحل ، آيهء 96