شرح و تفسير
امام عليه السلام در اين گفتار نورانى خود ، يكى از طرق معنوى مبارزه با فقر را نشان مىدهد و مىفرمايد : « هر زمان فقير شديد با خداوند از طريق صدقه دادن ( در راه او ) تجارت ( پرسود ) كنيد » ؛
( إذَا أَمْلَقْتُمْ فَتَاجِرُوا اللَّهَ بِالصَّدَقَةِ )
. « أمْلَقْتُم » از مادهء « مَلَق » ( بر وزن علق ) به معناى فقر است و هنگامى كه به باب افعال مىرود نيز فعل لازم است .
اشاره به اينكه صدقه در هنگام نيازمندى ، اثر معنوى مهمى در زدودن فقر دارد ، همانگونه كه انسان ، فقيرى را كمك مىكند ، عنايت الهى نيز به يارى او بر مىخيزد .
قرآن مجيد مىفرمايد : « مَنْ ذَا الَّذِى يُقْرِضُ اللَّهَ قَرْضاً حَسَناً فَيُضَاعِفَهُ لَهُ وَلَهُ أَجْرٌ كَرِيمٌ » ؛ كيست كه به خدا وام نيكو دهد ( و از اموالى كه به او ارزانى داشته انفاق كند ) تا خداوند آن را براى او چندين برابر كند ؟ و براى او پاداش پرارزشى است ! » . « 1 »
لطف و عنايت پروردگار عجيب است بخشندهء همهء نعمتها اوست با اين وجود گاه به بندگان مىگويد : از شما وام مىگيرم و گاه مىگويد : با من تجارت پرسودى داشته باشيد .
ميان انفاق در راه خدا به هنگام نيازمند بودن و برخوردارى از نعمت
هامش
( 1 ) . حديد ، آيهء 11