كه چنين نيست دوست واقعى نيست و يا به بيان امام عليه السلام دوستى او گرفتار بيمارى است .
دربارهء اهميت دوستى در روايات اسلامى و همچنين شرايط دوست خوب و نيز وظائف دوست در برابر دوست مطالب زيادى وارد شده است .
امام حسن مجتبى در وصيتى كه به « جناده » ( ابن ابى سفيان ) در لحظات آخر عمر خويش فرمود چنين مىگويد :
« فَاصْحَبْ مَنْ إِذَا صَحِبْتَهُ زَانَكَ ، وَإِذَا خَدَمْتَهُ صَانَكَ ، وَإِذَا أَرَدْتَ مِنْهُ مَعُونَةً أَعَانَكَ ، وَإِنْ قُلْتَ صَدَّقَ قَوْلَكَ ، وَإِنْ صُلْتَ شَدَّ صَوْلَكَ ، وَإِنْ مَدَدْتَ يَدَكَ بِفَضْلٍ مَدَّهَا ، وَإِنْ بَدَتْ عَنْكَ ثُلْمَةٌ سَدَّهَا ، وَإِنْ رَأَى مِنْكَ حَسَنَةً عَدَّهَا ، وَإِنْ سَأَلْتَهُ أَعْطَاكَ ، وَإِنْ سَكَتَّ عَنْهُ ابْتَدَأَكَ ، وَإِنْ نَزَلَتْ إِحْدَى الْمُلِمَّاتِ بِهِ سَاءَك
؛ با كسى دوستى كن كه دوستى با او زينت تو باشد و هنگامى كه به او خدمت مىكنى تو را محفوظ دارد و هرگاه كه از او كمكى بخواهى يارىات كند ، اگر سخنى بگويى ( از روى اعتمادى كه به تو دارد ) گفتار تو را تصديق كند و اگر در جايى ( به حق ) حمله كنى تو را تقويت نمايد و اگر دست خود را براى حاجتى به سوى او دراز كنى او دستش را به سوى تو دراز كند و هرگاه نقطه ضعفى از تو ظاهر شود آن را بپوشاند و اگر كار نيكى از تو ببيند آن را بشمارد ( و آشكار سازد ) و اگر چيزى از او بخواهى به تو بدهد حتى اگر سكوت كنى ( ولى نيازمند باشى ) بدون مقدمه كمك كند و اگر مشكلى براى او پيش آيد تو را ناراحت سازد » . « 1 »
* * *
هامش
( 1 ) . بحارالانوار ، ج 44 ، ص 138 ، ح 6 .