نجوا نمىكنند مگر اينكه خداوند ششمين آنهاست ، و نه تعدادى كمتر و نه بيشتر از آن مگر اينكه او همراه آنهاست هر جا كه باشند ، سپس روز قيامت آنها را از اعمالشان آگاه مىسازد ، چرا كه خدا به هر چيزى داناست » .
در جايى ديگر مىفرمايد : « وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ وَنَعْلَمُ مَا تُوَسْوِسُ بِهِ نَفْسُهُ وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِيدِ » ؛ ما انسان را آفريديم و وسوسههاى نفس او را مىدانيم و ما به او از رگ قلبش نزديكتريم ! » . « 1 »
در جايى ديگر مىفرمايد : « قُلْ إِنَّ الْمَوْتَ الَّذِى تَفِرُّونَ مِنْهُ فَإِنَّهُ مُلَاقِيكُمْ ثُمَّ تُرَدُّونَ إِلَى عَالِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ » ؛ بگو مرگى كه از آن فرار مىكنيد سرانجام با شما ملاقات خواهد كرد ؛ سپس به سوى كسى كه داناى پنهان و آشكار است بازگردانده مىشويد ؛ آنگاه شما را از آنچه انجام مىداديد خبر مىدهد » . « 2 »
به راستى اگر انسان ايمان محكمى به محتواى اين آيات و محتواى كلام امام عليه السلام داشته باشد تسليم هواى نفس و وسوسههاى شيطان و آلوده به گناه و معاصى نخواهد شد .
نيز اگر انسان مرگى را كه براى همه مسلم است فراموش نكند و بداند اين زندگى دير يا زود پايان مىگيرد و آنچه را براى گردآورى آن تلاش كرده رها مىسازد و رخت بر مىبندد و سپس در دادگاه عدل پروردگار حضور مىيابد و نامهء اعمال خود را كه به مقتضاى « لَايُغَادِرُ صَغِيرَةً وَلَا كَبِيرَةً إِلَّا أَحْصَاهَا » « 3 » همهء اعمال و گفتار او از كوچك و بزرگ را در دست دارد و بايد پاسخ گوى همه آنها باشد ، به يقين چنين انسانى با چنين اعتقادى جز در راه تقوا گام بر نمىدارد .
هامش
( 1 ) . ق ، آيهء 16 .
( 2 ) . جمعه ، آيهء 8 .
( 3 ) . كهف ، آيهء 49 .