شرح و تفسير بىتابى كشنده است
امام عليه السلام در اين گفتار حكيمانه به اثر زيانبار ترك صبر و پيشه نمودن جزع اشاره كرده مىفرمايد : « كسى كه صبر و شكيبايى او را نجات ندهد بىتابى او را از پاى در مىآورد » ؛
( مَنْ لَمْ يُنْجِهِ الصَّبْرُ أَهْلَكَهُ الْجَزَعُ )
. به يقين در طول زندگى انسان ، مصائب و مشكلات فراوانى است كه هيچكس از آن بر كنار نمىماند . عكس العملى كه انسان مىتواند در مقابل اين حوادث دردناك و غمانگيز نشان بدهد يكى از دو چيز است : نخست صبر و تحمل و شكرگزارى به درگاه خدا و دقت در يافتن راه نجات از آن مشكل يا مصيبت و حداقل كاستن از آثار زيانبار آن است .
ديگر جزع و بىتابى است كه هم اعصاب انسان را در هم مىكوبد و او را گرفتار بيمارىهاى مختلف كرده و گاه به مرگ مىكشاند و هم سبب ناشكرى به درگاه خداوند و وزر و و بال براى سراى ديگر مىشود .
انسان عاقل راه نخست را بر مىگزيند كه هم اجر صابران را دارد و هم فوايد و بركات صبر را .
بنابراين مفهوم اين كلام حكيمانه بسيار روشن و شفاف است و اينكه بعضى تصور كردهاند در مفهوم آن پيچدگى است كاملًا اشتباه است .
در ضمن از آنچه گفته شد معلوم شد كه هلاكت در اين جمله هلاك دنيوى