مطالعهء خطبههاى نهجالبلاغه نيز شاهد صادق اين گفتار است ، زيرا مىبينيم همه جا امام عليه السلام با قاطعيت تمام در مورد مسائل مختلف از اعتقادات گرفته تا اخلاق و اعمال و احكام سخن مىگويد و اين قاطعيت نشانهء اعتقاد قطعى و تزلزلناپذير امام عليه السلام در تمام اين مسائل است .
اين سخن را با كلام ديگرى از امام اميرمؤمنان عليه السلام در خطبهء 189 نهجالبلاغه كه برگرفته از قرآن مجيد است پايان مىدهيم . امام عليه السلام در آن خطبه مىفرمايد :
« بعضى از ايمانها ثابت و مستقر در دلهاست و بعضى ديگر ناپايدار و عاريتى است كه در ميان قلب و سينه تا سرآمدى معلوم قرار دارد » گويى اين سخن اشاره به آيهء 98 سورهء انعام است كه مىفرمايد : « وَهُوَ الَّذِى أَنشَأَكُمْ مِّنْ نَّفْسٍ وَاحِدَةٍ فَمُسْتَقَرٌّ وَمُسْتَوْدَعٌ » ؛ و كسى است كه شما را از يك انسان آفريد ( و شما از نظر ايمان يا آفرينش دو گروه مختلف هستيد : ) پايدار و ناپايدار » يكى از تفسيرهاى اين آيهء شريفه همان است كه در كلام امام صادق عليه السلام آمده كه مىفرمايد :
« فَالْمُسْتَقَرُّ الإيمانُ الثّابِتُ وَالْمُسْتَوْدَعُ الْمُعارُ
؛ مستقر به معناى ايمان ثابت است و مستودع ايمان عاريتى است » . « 1 »
ما در شرح آن خطبه عوامل پايدارى ايمان و تزلزل آن را مشروحاً آوردهايم . « 2 »
* * *
هامش
( 1 ) . بحارالانوار ، ج 66 ، ص 222 .
( 2 ) . پيام امام اميرالمؤمنين عليه السلام ، ج 7 ، 281 .