و هم قدرت روح او اجازهء شك و شبهه به وى نمىداد و هم استاد و معلم او شخصى همچون پيامبر اسلام بود كه مستقيما مطالب را از منبع وحى دريافت مىكرد . به همين دليل امام عليه السلام مىگويد : از آن روزى كه حق به من نشان داده شد هرگز در آن ترديد نكردم .
افزون بر اينها بسيار مىشود كه تزلزل ايمان انسان از هواپرستى نشأت مىگيرد ؛ مثلًا در داستان معروف « عمر بن سعد » آمده است كه وقتى در برابر شهيد كردن سالار شهيدان ، امام حسين وعدهء فرماندارى رى به او داده شده به قدرى براى او جالب بود كه حتى در معاد شك كرد و گفت : مىگويند خداوند بهشت و دوزخى آفريده اگر راست گفته باشند اين عمل را انجام مىدهم و توبه مىكنم و اگر دروغ گفته باشند به مقام بلندى در دنيا مىرسم و از آنجا كه امام عليه السلام از اين امور پاك و منزه بود هرگز شبههاى در وجود مباركش راه نيافت و چه بسيار افرادى در صدر اسلام و بعد از رحلت پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله براى جاذبههاى مال و ثروت و مقام ايمان خود را از دست دادند و گرفتار شبهات شدند . « 1 »
در حديثى از امام صادق عليه السلام مىخوانيم كه از آن حضرت سؤال كردند چه چيزى ايمان را در انسان ثابت نگه مىدارد . امام عليه السلام فرمود :
« الّذي يُثْبِتُهُ فيهِ الْوَرَعُ وَالَّذي يُخْرِجُهُ مِنْهُ الطَّمَعُ
؛ آن چيزى كه ايمان را در انسان ثابت مىدارد ورع و پرهيزگارى است و آن چيزى كه ايمان را از او خارج مىكند طمع است » . « 2 »
از اينجا نتيجه مىگيريم كه اگر بخواهيم در عقايد خود راسخ باشيم بايد علاوه بر اينكه آنها را از منبع مطمئنى دريافت داريم خودسازى را نيز فراموش نكنيم مبادا طوفان وسوسههاى شيطان و هواى نفس كاخ ايمان ما را متزلزل و ويران سازد .
هامش
( 1 ) . صاحب « لهوف » اشعار عبرتانگيز « عمر بن سعد » را در اين زمينه مشروحا آورده است .
( 2 ) . وسائل الشيعه ، ج 20 ، ص 358 .