شرح و تفسير اطاعت مخلوق محدود به عدم معصيت خالق است
امام عليه السلام در اين كلام حكمتآميز به حقيقت روشنى اشاره مىكند كه بسيارى به هنگام عمل آن را فراموش مىكنند ، مىفرمايد : « اطاعت مخلوق در معصيت خالق روا نيست » ؛
( لَا طَاعَةَ لِمَخْلُوقٍ فِي مَعْصِيَةِ الْخَالِقِ )
. اشاره به اينكه ما هرچه داريم از ذات پاك پروردگار است و در هر كار و قبل از هر چيز بايد مطيع فرمان او باشيم ، بهشت و دوزخ در دست اوست ثواب و جزا به حكم او ، عزت و ذلت در اين دنيا نيز از ناحيهء اوست و در واقع
« لا مُؤَثِّرَ فِى الْوُجُودِ إلَّااللَّهُ »
با اين حال چگونه ممكن است ما به اطاعت مخلوقى درآييم كه او فرمان معصيت خالق را صادر كرده است . اين نهايت بىخبرى و ضعف ايمان و نادانى و ناسپاسى است .
به همين دليل فقهاى ما مىگويند اطاعت والدين و اطاعت زن از شوهر و مانند آن تنها در صورتى مجاز يا لازم است كه بر خلاف فرمان خدا نباشد و ازاينرو براى انجام حج واجب ، نهى آنها هيچ اثرى ندارد و همچنين در انجام دادن واجبات ديگر و ترك محرمات ، و آن كس كه اطاعت مخلوق را بر اطاعت خالق مقدم سازد در واقع مشرك است ؛ يعنى گرفتار شرك عملى شده است ؛ از اين رو قرآن مجيد در مورد والدين مىفرمايد « وَإِنْ جَاهَدَاكَ لِتُشْرِكَ بِى مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا » ؛ و اگر آن دو ( مشرك باشند و ) تلاش كنند كه براى من