تخطي إلى المحتوى الرئيسي

پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 132

مساهمون:

ص١٣٢
امام عليه السلام فرمود : برو و آن را به نيازمندان صدقه بده . عرض كرد : چيزى غير از آن در بساط نيست . فرمود : مىگويم آن را صدقه بده خدا به جاى آن به ما مىدهد . سپس فرمود : « أَما عَلِمْتَ أنَّ لِكُلِّ شَيْءٍ مِفْتاحاً وَمِفْتاحُ الرِّزْقِ الصَّدَقَةُ ؛ آيا نمىدانى هرچيز كليدى دارد و كليد رزق صدقه است ؟ » پس برو و آن را در راه خدا به نيازمندان بده . فرزند امام اين كار را كرد . ده روز نگذشته بود كه از محلى چهار هزار دينار خدمت حضرت آوردند . امام عليه السلام فرمود : فرزندم ! چهل دينار براى خدا دادى و خداوند چهار هزار دينار به ما داد . « 1 »

نكته : اسباب و موانع رزق و روزى

رزق و روزى اسباب و موانع مختلفى دارد . اين اسباب و موانع بر دو گونه است : بخشى جنبهء مادى و ظاهرى دارد و بخشى جنبهء معنوى . اسباب مادى رزق و روزى تلاش و كوشش و دقت در انتخاب كسب و كار و برخورد خوب با مردم و داشتن حساب و كتاب دقيق و امثال آن است . موانع مادى آن نيز تنبلى ، بدرفتارى با مردم و اقدام‌هاى بدون مشورت و بىمطالعه و امثال آن است . اما اسباب معنوى آن امور زيادى از جمله دادن صدقه و بخشش در راه خداست . قرآن كريم مىفرمايد : « يَمْحَقُ اللَّهُ الرِّبَا وَيُرْبِى الصَّدَقَاتِ » ؛ خداوند ربا را نابود مىكند ، و صدقات را افزايش مىدهد » « 2 » اين آيه نيز اشاره به اين معنا دارد كه صدقه باعث ازدياد روزى مىشود . همچنين در احاديث اسلامى آمده است كه نماز شب ، بيدار ماندن ميان طلوع فجر و طلوع آفتاب و پرداختن به ذكر و دعا تأثير زيادى در فزونى روزى دارد .
هامش
( 1 ) . كافى ، ج 4 ، ص 9 ، ح 3 . ( 2 ) . بقره ، آيهء 276 .