شرح و تفسير راه وسعت روزى
امام عليه السلام در اين كلام كوتاه حكمتآميز اشاره به اسباب فزونى نعمت كرده مىفرمايد : « روزى را به وسيلهء صدقه فرود آوريد » ؛
( اسْتَنْزِلُوا الرِّزْقَ بِالصَّدَقَةِ )
. منظور از رزق و روزى تمام مواهب الهى است كه انسان در زندگى به آن نياز دارد و معمولًا بر مواهب مادى از قبيل مال و املاك گوناگون اطلاق مىشود ، هرچند درباره امور معنوى نيز به كار مىرود ؛ مثلًا مىگوييم :
« اللَّهُمّ ارْزُقْنَا الْايمانَ وَالْيَقينَ
؛ خداوندا ايمان و يقين به ما روزى بفرما » ولى در كلام مورد بحث اشاره به مواهب مادى است .
منظور از « صدقه » هرگونه موهبت مادى است كه بدون عوض و با انگيزهء الهى در اختيار ديگرى قرار داده شود .
امام عليه السلام در اين كلام نورانى رابطهء نزديكى ميان صدقات و فزونى رزق و روزى بيان فرموده است . اين معنا در روايات ديگر نيز با عبارات متفاوتى آمده است از جمله در حكمت 258 خواهد آمد كه امام عليه السلام مىفرمايد :
« إذا أمْلَقْتُمْ فَتاجِرُوا اللَّهَ بِالصَّدَقَةِ
؛ هر زمان فقير و نيازمند شديد با دادن صدقه با خداوند معامله كنيد » .
در حديث ديگرى از امام صادق عليه السلام مىخوانيم كه به يكى از فرزندانش فرمود : از آن مالى كه نزد تو بود چقدر باقى مانده ؟ عرض كرد : فقط چهل دينار .