شرح و تفسير آرزوهاى طولانى و سوء عمل
امام عليه السلام در اين سخن كوتاه و حكمتآميز مىفرمايد : « كسى كه آرزويش را طولانى كند اعمال بد انجام مىدهد » ؛
( مَنْ أَطَالَ الْأَمَلَ أَسَاءَ الْعَمَلَ )
. شك نيست كه آرزوها انگيزهء حركت انسان براى هرگونه فعاليت است ؛ جوانى كه آرزو دارد به مقامات عاليهء علمى برسد تلاش و كوشش را در فراگيرى علم افزايش مىدهد ، كشاورزى كه آرزو دارد مزارع پربار و باغهاى سرشار از بركات مادى داشته باشد در امر كشاورزى فعاليت مىكند و مادرى كه آرزو دارد جوان برومندى در سنين آخر عمر در كنار او باشد در حفظ و تربيت فرزندش مىكوشد .
همين معنا در حديث معروف پيغمبر اكرم آمده است كه فرمود :
« الْأَمَلُ رَحْمَةٌ لِأُمَّتِي وَلَوْ لَاالْأَمَلُ مَا رَضَعَتْ وَالِدَةٌ وَلَدَهَا وَلَا غَرَسَ غَارِسٌ شَجَراً ؛
آرزو براى امت من مايهء رحمت است و اگر اميد و آرزو نبود هيچ مادرى كودك خود را شير نمىداد و هيچ باغبانى نهالى نمىنشاند » . « 1 »
ولى هرگاه آرزو از حد اعتدال خارج شود و انسان به سراغ امور دست نيافتنى و يا غير ضرروى و خارج از حد نياز برود ، طبيعى است كه بايد تمام تلاش و كوشش خود را براى رسيدن به آن بگذارد و همه چيز جز آن را فراموش كند
هامش
( 1 ) . بحارالانوار ، ج 74 ، ص 175 .