35 و قال عليه السلام مَنْ أَسْرَعَ إِلَى النَّاسِ بِمَا يَكْرَهُونَ ، قَالُوا فِيهِ بِمَا لَايَعْلَمُونَ .
امام عليه السلام فرمود :
كسى كه در نسبت دادن كارهاى بد به مردم شتاب كند ، مردم ( نيز ) نسبتهاى ناروايى به او مىدهند . « 1 »
هامش
( 1 ) . سند گفتار حكيمانه :
اين جملهء حكمتآميز را آمدى در غررالحكم در حرف ميم آورده است سپس مىافزايد : رشيد الدين وطواط ( متوفاى 573 ) در الغرر و العرر علاوه بر جملهاى كه مرحوم سيّد رضى نقل كرده اين جمله را نيز افزوده است : « وَمَنْ تَتَبَّعَ مَسَاوِئَ الْعِبَادِ فَقَدْ نَحَلَهُمْ عِرْضَهُ ؛ كسى كه از بدىها و زشتىهاى مردم جستجو كند آبروى خود را به آنها بخشيده » همين مضمون با تفاوتى در كلمات امام زين العابدين عليه السلام آمده است آنجا كه فرمود : « مَنْ رَمَى النَّاسَ بِمَا فِيهِمْ رَمَوْهُ بِمَا لَيْسَ فِيهِ ؛ كسى كه عيوبى را كه در مردم است ( براى تحقير ) به آنها نسبت دهد ، امورى را به او نسبت مىدهند كه در او نيست » . ( مصادر نهجالبلاغه ، ج 4 ، ص 32 ) .
در كتاب تمام نهجالبلاغه اين جملهء حكمتآميز به اضافهء جملات ديگرى در ضمن خطبهء « الوسيله » كه از جمله خطب اميرالمؤمنين است كه در نهجالبلاغه نيامده ذكر شده است . ( تمام نهجالبلاغه ، ص 150 ) .