خواه ناخواه دامان انسان را مىگيرد و بدين ترتيب دو حركت از دو سو رو به روى يكديگر دائماً در حال انجامند از يكسو ، انسان بهسوى نقطهء پايان زندگى و از آنسو ، حوادث بهسوى انسان در حركت است و در چنين شرايطى ملاقات با يكديگر سريع خواهد بود ؛ مانند دو وسيلهء نقليهاى كه از دو طرف روبروى يكديگر با سرعت در حركتاند و چيزى نمىگذرد كه به هم مىرسند .
قرآن مجيد خطاب به قوم يهود مىفرمايد : « « قُلْ إِنَّ الْمَوْتَ الَّذي تَفِرُّونَ مِنْهُ فَإِنَّهُ مُلاقيكُمْ ثُمَّ تُرَدُّونَ إِلى عالِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهادَةِ فَيُنَبِّئُكُمْ بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ » ؛ بگو آن مرگى كه ( به پندار خود ) از آن فرار مىكنيد به يقين با شما ملاقات خواهد كرد سپس به سوى كسى باز مىگرديد كه از پنهان و آشكار باخبر است و شما را از آنچه انجام مىداديد باخبر مىسازد » . « 1 »
در اين زمينه روايات فراوانى از معصومين عليهم السلام نقل شده است از جمله در همين كلمات قصار ، امام عليه السلام ( در كلمهء 74 ) فرموده است :
« نَفَسُ الْمَرْءِ خُطَاهُ إِلَى أَجَلِهِ ؛
نَفَسهاى انسان گامهاى او به سوى مرگ اوست » .
در نامهء 27 از بخش نامههاى امام عليه السلام خوانديم كه مىفرمايد :
« وَ أَنْتُمْ طُرَدَاءُ الْمَوْتِ إِنْ أَقَمْتُمْ لَهُ أَخَذَكُمْ وَإِنْ فَرَرْتُمْ مِنْهُ أَدْرَكَكُمْ وَهُوَ أَلْزَمُ لَكُمْ مِنْ ظِلِّكُمْ ، الْمَوْتُ مَعْقُودٌ بِنَوَاصِيكُمْ وَالدُّنْيَا تُطْوَى مِنْ خَلْفِكُم ؛
شما رانده شدگان و تعقيبشدگان مرگ هستيد ( و صيد شدگان به وسيلهء آن ) اگر بايستيد شما را دستگير خواهد كرد و اگر فرار كنيد به شما خواهد رسيد و مرگ از سايهء شما به شما همراهتر است و با موى پيشانى شما گره خورده و دنيا در پشت سر شما به سرعت در هم پيچيده مىشود ( و پايان عمر دور نيست ) » .
هدف از تمام اين هشدارها اين است كه زندگى دنيا غفلتزاست و هنگامى كه انسان به آن سرگرم شود گاه همه چيز را فراموش مىكند و چنان گام برمىدارد
هامش
( 1 ) . جمعه ، آيهء 8 .