تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 258

خوانند ، عقل به معارضه برمىخيزد كه اعمالى كه مرتكب مىشوند از قداست و از خدا به دوراند . أَ تَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ - چرا چيزهايى به خدا نسبت مىدهيد كه نمىدانيد ؟ » [ 29 ] عدالت فطرتى است كه در وجود انسانى نهفته است . فرضا هم كسى باشد كه خود نتواند به عدالت رفتار كند ، بىترديد دوست دارد كه ديگران چنين كنند و از اين رو خواستار عدالت است ، و خدا ممكن نيست كه به غير عدالت رفتار كند در حالى كه همهء جهان در هر امرى به عدالت او شهادت مىدهند . قُلْ أَمَرَ رَبِّي بِالْقِسْطِ - بگو پروردگار من به عدل فرمان داده است . » خدا فرمان داد كه بندگان جز او را نپرستند و مردم حتى در مواردى به جاى اللَّه بتان را مىپرستند واجب است كه آن شريكان به دور ريزند و خداى يكتاى قهار را بپرستند . وَ أَقِيمُوا وُجُوهَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ - به هنگام هر نماز روى به جانب او داريد . » هر زمان كه زمان سجده باشد بايد در برابر اللَّه سجده كرد و نه چيزهايى كه آنها را شريكان او قرار داده‌ايم . اين هشدار است كه بايد ، پرستش خاص ذات احديت باشد / 298 و هر چه خواهيم از او خواهيم به عبارت ديگر تنها و تنها روى عبادت و نياز به درگاه او آريم . وَ ادْعُوهُ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ - و او را با ايمان خالص بخوانيد . » اما نبايد دين را تجزيه كرد كه تنها جانب عبادات را بگيريم و جانب معاملات و اقتصاد را رها كنيم يا قضاياى سياسى و امثال آن را ناديده انگاريم . ميان فرزندان آدم امتيازى نيست كه بعضى بعض ديگر را بندگى كنند يا براى خشنودى بعض ديگر ، بعضى از دين را به يك سو نهند . كَما بَدَأَكُمْ تَعُودُونَ - و هم چنان كه شما را آفريده است باز مىگرداند . » همه يكسان هستند چونان دانه‌هاى شانه .