قُلْ هَلُمَّ شُهَداءَكُمُ - بگو گواهانتان را بياوريد . » / 227 گواهانتان را بياوريد ، زيرا چون گواهان گرد آيند به سبب بطلان اعتقادشان ميانشان اختلاف كلمه خواهد افتاد . بنا بر اين براى كشف حقيقت گروه مجرمان بايد همگان را در يك جاى گرد آورد تا بر واقعه شهادت دهند . پس مىبينيم كه اختلاف ميكنند ، بلكه كارشان به تناقض مىكشد . زيرا هر چند براى مخالفت حق همدست و همداستانند ولى در نوع باطل اتفاق نظر ندارند . قرآن اين معنى را واضح مىكند : الَّذِينَ يَشْهَدُونَ أَنَّ اللَّهَ حَرَّمَ هذا - كه شهادت مىدهند كه خدا اين يا آن را حرام كرده است . » ولى اتفاق بر باطل دليل صحت آن نيست . فَإِنْ شَهِدُوا فَلا تَشْهَدْ مَعَهُمْ وَ لا تَتَّبِعْ أَهْواءَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا وَ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ - پس اگر گواهى دادند ، تو با آنان گواهى مده و از خواسته‌هاى آنان كه آيات ما را تكذيب كرده‌اند و به آخرت ايمان ندارند پيروى مكن . » قرآن در اينجا بسيارى از ريشه‌هاى شرك را بيان مىكند زيرا مىگويد سبب عدم متابعت از حق عدم ايمان به آخرت است و ديگر عدم معرفت خدا و اعتقاد به اختلاط خداست و مخلوقاتش . وَ هُمْ بِرَبِّهِمْ يَعْدِلُونَ - و كسانى را با پروردگارشان برابر مىدارند . » كسى كه خدا را معادل با مخلوق او قرار دهد نه خالق را مىشناسد و نه مخلوق را . / 228