راه سلامت را در پيش گرفتهاى و آسوده خواهى زيست . به عكس مردم بر تو تنگ خواهند گرفت و رسواى خاص و عام خواهى شد .
آنگاه براى اينكه ابوموسى گمان نكند نقش او در حكومت اسلامى بسيار مهم است و اگر او كنار برود همه چيز به هم مىريزد ، امام به او گوشزد كرد كه تو از اينها كوچكترى ، مىفرمايد : « اگر تو در خواب فرو روى سزاست كه ديگران انجام وظيفه كنند و آنچنان به دست فراموشى سپرده شوى كه نگويند فلانى كجاست » ؛
( فَبِالْحَرِيِّ « 1 » لَتُكْفَيَنَّ وَأَنْتَ نَائِمٌ ، حَتَّى لَايُقَالَ : أَيْنَ فُلَانٌ )
. اين سخن شبيه چيزى است كه در قرآن مجيد آمده است : « « وَإِنْ تَتَوَلَّوْا يَسْتَبْدِلْ قَوْماً غَيْرَكُمْ ثُمَّ لا يَكُونُوا أَمْثالَكُمْ » ؛ هرگاه ( از فرمان خدا ) سرپيچى كنيد خداوند گروه ديگرى را به جاى شما مىآورد كه مانند شما نخواهند بود » . « 2 »
در پايان نامه امام عليه السلام براى تأكيد به آنچه در اين نامه بيان فرموده مىگويد : « به خدا سوگند اين راه ( كه ما مىرويم ) راه حقى است كه به دست مرد حق انجام مىگيرد و من باكى ندارم كه خدا نشناسان ( همچون تو ) چه كار مىكنند .
والسلام » ؛
( وَاللَّهِ إِنَّهُ لَحَقٌّ مَعَ مُحِقٍّ ، وَمَا أُبَالِي مَا صَنَعَ الْمُلْحِدُونَ ، وَالسَّلَامُ )
. اشاره به اينكه ما در مسير و هدف خود كمترين ترديدى نداريم بايد برويم و اين آتش فتنه را خاموش كنيم ، خواه ملحدان و منافقان ظاهر مسلمان با ما همراهى كنند يا نكنند ؛ خدا يار و ياور ماست و روسياهى براى آن گروه منافق است .
ابن ابى الحديد در ذيل جملهء بالا
« وَاللَّهِ إِنَّهُ لَحَقٌّ مَعَ مُحِقٍّ »
مىگويد : گويا اشاره به حديث معروف پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله است كه فرمود :
« أللَّهُمّ أدِرِ الْحَقَّ مَعَهُ حَيْثُ ما
هامش
( 1 ) . « الحَرىّ » به معناى سزاوار و شايسته است از ريشهء « حَرى » بر وزن « جفا » به معناى سزاوار بودن گرفته شده است
( 2 ) . محمد ، آيهء 38