اين تعبير به خوبى نشان مىدهد كه اين نامه نامهاى ابتدايى از سوى امير مؤمنان على عليه السلام نيست ، بلكه پاسخى است به نامهء معاويه كه امام عليه السلام را متهم به ايجاد آشوب و ظلم و ستم كرده و امام عليه السلام پاسخ كوبندهاى به او مىدهد كه برنامهء من امر به معروف و نهى از منكر و مبارزه با ستمكاران و ملحدان و منافقان است و بر اساس دستور پروردگار در قرآن مجيد ، اين امور را انجام مىدهم .
امام عليه السلام بعد از آنكه دامن خود را از اين تهمتهاى ناروا پاك مىشمرد ، به نصيحت كردن معاويه مىپردازد كه اين بخش از نامه در آنچه سيد رضى در اينجا نقل كرده ، منعكس است .
امام عليه السلام به او مىفرمايد : راه حق را بشناس كه نشانههايش روشن است و عذرى در نشناختن آن ندارى . هرگز از مسير حق منحرف نشو كه در بيابان زندگى سرگردان مىشوى و خدا نعمتش را از تو بر مىگيرد و نقمت و مجازاتش را بر تو نازل مىكند . مراقب خويشتن باش باز هم مراقب خويشتن باش ؛ مبادا نفس سركش ، تو را به زيان و خسران و كفر و ترك ايمان بكشاند .
پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 448
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٤٤٨