24 و من وصية له عليه السلام بما يعمل في أمواله ، كتبها بعد منصرفه من صفين :
از وصايا و سفارشهاى امام عليه السلام است
كه دربارهء اموال ( و موقوفاتش ) بعد از بازگشت از صفين مرقوم فرموده است . « 1 »
وصيّتنامه در يك نگاه
قسمت عمدهء اين وصيّتنامه همانگونه كه از لحن آن پيداست در واقع وقفنامه است نه وصيّتنامه . تنها بخش كوچكى مربوط به وصيّت مىشود و
هامش
( 1 ) . سند وصيّتنامه :
بر حسب آنچه در مصادر نهجالبلاغه آمده اين وصيّت را مرحوم كلينى پيش از شريف رضى در كتاب فروع كافى ، ج 7 ، ص 49 از عبدالرحمن بن حجاج نقل كرده ( ولى آنچه در كافى موجود است با آنچه در نهجالبلاغه آمده تفاوت بسيار دارد ) و شيخ طوسى رحمه الله بعد از شريف رضى در كتاب تهذيب آن را آورده است . ( مصادر نهجالبلاغه ، ج 3 ، ص 254 )
از كتاب تمام نهجالبلاغه چنين استفاده مىشود كه وصيّتنامه ، بسيار مفصلتر از آنچه سيد رضى آورده است بوده و در واقع آنچه در نهجالبلاغه آمده گوشهاى از آن وصيّتنامه است ولى گوشهاى گويا و پرمعنا .
( براى آگاهى بيشتر به كتاب تمام نهجالبلاغه ، ص 988 مراجعه شود ) .