سر دادند و مخصوصا حاكمان بنى اميّه ( معاويه و جمعى از اطرافيان او كه ظاهرا جمعى از صحابه بودند ) بيش از همه با آن همه جناياتى كه داشتند خود را از اين طريق تبرئه كردند .
ولى خوشبختانه محقّقان اهل سنّت نيز امروز به اين حقيقت پىبرده و در كتابهاى بسيارى به نقد نظريهء تنزيه ، پرداختهاند . « 1 »
كلام امام امير المؤمنين على عليه السّلام در خطبهء بالا نشان مىدهد كه اوّلا اين اعتقاد ( عقيدهء تنزيه صحابه ) در عصر آن حضرت در ميان گروهى وجود داشت و مىگفتند : « فلان كس از صحابهء پيامبر است و سخن او حجّت است » و ثانيا امام آن را نفى مىكند و مىگويد : « گروهى از منافقان در ميان صحابه نفوذ كرده بودند و خود را در صف آنها قرار داده بودند » .
* * *
هامش
( 1 ) . از جمله كسانى را كه از علماى اهل سنّت به نقد اين نظريه پرداختهاند « احمد حسين يعقوب » در كتاب نظرية عدالة الصحابة و « شيخ محمود ابوريّة » در كتاب شيخ المضيره ، ابو هريره مىتوان نام برد .