خطبهء 171 « 1 » و من كلام له عليه السّلام لما عزم على لقاء القوم بصفين
از سخنان امام عليه السّلام است كه هنگام تصميم به مبارزه با لشكر معاويه در صفين ايراد فرمود .
خطبه در يك نگاه
اين سخن ، نه خطبه است ، نه كلام معمولى ؛ بلكه يك دعاى پر معناست كه امام در آستانهء جنگ با قاسطين يعنى معاويه و يارانش در ماه صفر سال 37 هجرى ايراد فرمود و در پايان آن اصحاب خود را به جهاد دعوت نمود .
اين سخن ، دو بخش دارد : بخش اوّل ، دعايى است بسيار پر معنا كه خدا را با اوصافى مىستايد و روح ايمان را در انسان زنده مىكند و در پايان آن از خدا مىخواهد كه او و
هامش
( 1 ) سند خطبه :
اين دعا را گروهى قبل از سيّد رضى ( ره ) در كتابهايشان نقل كردهاند ؛ از جمله « نصر بن مزاحم » در كتاب « صفين » و « حسين بن سعيد اهوازى » در كتاب « الدعا و الذكر » طبق نقل سيّد بن طاووس ( ره ) در « منهج الدعوات » و « طبرى » در تاريخش در حوادث سنهء 37 ( مصادر نهج البلاغه ، جلد 2 ، صفحهء 411 ) .