و النّقمة « 1 » ) .
آرى سرچشمهء همهء آن جنايتها و خلاف كاريها كه در بخش پيشين از اين خطبه ، بيان شد حبّ دنيا و طول امل و به فراموشى سپردن سر پايان زندگى است ، پايانى كه راه بازگشت ، در آن نيست و جبران خطاهاى گذشته در آن ممكن نباشد .
هامش
( 1 ) « نقمة » در اصل به معنى زشت شمردن چيزى است كه گاه با زبان و گاه به صورت مجازات عملى انجام مىشود و لذا غالبا اين واژه به معنى مجازات كردن به كار مىرود .