بخش اوّل
ألا و إنّ الأرض الّتي تقلّكم ، و السّماء الّتي تظلّكم ، مطيعتان لربّكم ، و ما أصبحتا تجودان لكم ببركتهما توجّعا لكم ، و لا زلفة إليكم ، و لا لخير ترجوانه منكم ، و لكن أمرتا بمنافعكم فأطاعتا ، و أقيمتا على حدود مصالحكم فقامتا .
ترجمه
آگاه باشيد زمينى كه شما را بر دوش خود حمل كرده ، و آسمانى كه بر سر شما سايه افكنده ، هر دو مطيع فرمان پرودگار شما هستند ، اين دو بركات خود را همواره به شما مىبخشند ، ولى نه به خاطر ترس از شماست ، نه براى تقرّب به شما و نه از جهت انتظار نيكى و پاداشى از طرف شما ، بلكه ( از سوى خدا ) مأمور رساندن منفعت به شما هستند ، به فرمان او گردن نهادهاند ، و به آنها دستور داده شده است كه قيام به مصالح شما نمايند ، و چنين كردهاند .
شرح و تفسير
يكى از دستورهاى اسلام كه به طور گسترده در كتب فقهى آمده ، دستور « نماز باران » است ، كه مردم به درگاه خدا روى آورند و از گناهان خود توبه كنند و تقاضاى نزول باران نمايند ، و بارها به اين دستور عمل شده و لطف خداوند شامل حال آنان گشته است .
به نظر مىرسد كه امام عليه السّلام نيز در زمانى كه در « كوفه » بود ، در يكى از خشكسالىها مردم را به خارج از شهر براى مراسم « نماز باران » دعوت فرمود ،