خطبهء 119 « 1 » و من كلام له عليه السّلام و قد جمع الناس و حضهم على الجهاد فسكتوا مليّا
امام عليه السّلام عليه السّلام در حالى اين خطبه را ايراد كرد ، كه مردم را گرد آورده بود و به جهاد تشويق مىكرد ، و آنها در پاسخ امام عليه السّلام مدتى سكوت كردند .
خطبه در يك نگاه
همان گونه كه در شرح سند خطبه اشاره شده است ، امام عليه السّلام اين خطبه را در جريان يكى از حملات و غارتگريهاى لشكر معاويه در اطراف عراق ، بيان فرموده است .
امام عليه السّلام در اين خطبه از بى تفاوتى و سكوت مردم نسبت به اين حوادث
هامش
( 1 ) سند خطبه :
در مورد اين خطبه اسناد ديگرى نقل شده ، جز اين كه « ابن اثير » در « نهايه » پارهاى از لغات اين خطبه را تفسير كرده و به بعضى از جملههاى آن اشاره نموده است .
« ابن ابى الحديد » در شرح اين خطبه مىگويد : اين سخن را امام امير المؤمنين عليه السّلام بعد از « جنگ صفّين » و « نهروان » به هنگامى كه قسمتى از كشور اسلامى توسط شاميان غارت شده بود ايراد فرمود . ( اين تعبير نشان مىدهد كه « ابن ابى الحديد » دسترسى به منبع ديگرى غير از آنچه سيّد رضى بيان فرموده است داشته ) . ( مصادر نهج البلاغه ، جلد 2 ، صفحهء 263 ) .