در پايان مىفرمايد : « ( هم اكنون نيز همان راه را مىپيمايم ) و به خدا سوگند ! شكم باطل را مىشكافم تا حق را از پهلوى آن خارج سازم ! » . ( و ايم اللّه ، لأبقرنّ الباطل حتّى أخرج الحقّ من خاصرته « 1 » ) .
اين تعبير نشان مىدهد كه حق همواره در دنيا وجود دارد ، هر چند باطل روى آن پرده بيفكند ، بنابر اين ، با شكافتن پردهء باطل ، حق كه در پشت آن پنهان شده ، آشكار مىگردد و اين نكتهء لطيفى است كه امام عليه السّلام با تعبيرات خود آن را بيان فرموده است .
كلام سيّد رضى
قال السيّد الشّريف الرّضى : و قد تقدّم مختار هذه الخطبة ، إلّا أنّني وجدتها في هذه الرّواية على خلاف ما سبق من زيادة و نقصان ، فأوجبت الحال إثباتها ثانية .
شريف رضى مىگويد : جملههاى برگزيدهء اين خطبه را قبلا ( در خطبهء 33 ) آورديم ؛ ولى چون من همان معنا را در اين روايت ( در خطبهء بالا ) با كمى اختلاف يافتم ، لازم بود بار ديگر در اينجا بياورم . ( و اين نشان مىدهد كه مرحوم سيّد رضى تا چه حد در ذكر خطبهها دقّت به خرج مىداده ، كه حتّى تفاوت روايات را از نظر دور نمىداشته است ) .
هامش
( 1 ) « خاصره » به معناى پهلو است .