نخست مىگويد : « به عمل بپردازيد خدا شما را رحمت كند ! » ( إعملوا ، رحمكم اللّه ) .
سپس به مسير اشاره كرده ، مىفرمايد : « و بايد اعمال شما بر طبق نشانههاى روشن ( كتاب خدا و سنّت معصومين عليهم السّلام ) بوده باشد » . ( على أعلام بيّنة ) .
سپس اين نكته را ياد آورى مىكند كه تشخيص اين راه و مقصد آن كار مشكلى نيست : « راه ، روشن است و شما را به خانهء امن و امان ( بهشت و سعادت جاويدان ) دعوت مىكند » . ( فالطّريق نهج يدعو الى دار السّلام ) .
آنگاه به فرصتهاى بسيار گرانبهايى كه مردم در اختيار دارند و غالبا به آن توجّه ندارند ، اشاره كرده و طىّ هشت جمله ، جوانب مختلف اين فرصتهاى گرانبها را روشن مىسازد . نخست مىفرمايد : « شما در سرايى هستيد كه مىتوانيد از خطاهاى خود ، ( از پيشگاه خداوند ) عذرخواهى كنيد و رضايت او را جلب نماييد » . ( و أنتم في دار مستعتب ) . « 1 » « مهلت كافى و فراغت خاطر ( براى انجام حسنات و كسب فضايل ) داريد » . ( على مهل و فراغ ) .
« پروندههاى اعمال گشوده ، و قلمها آمادهء نوشتن است ( و اين ، فرصت گرانبهايى است كه نبايد آن را از دست دهيد ) » . ( و الصّحف منشورة و الأقلام جارية ) .
« بدنهاى شما سالم و زبانها آزاد است ( و آمادهء انجام هر كار خير ، و بيان هر سخن نيكى هستيد ) » . ( و الأبدان صحيحة و الألسن مطلقة ) .
« توبه پذيرفته مىشود ، و اعمال مقبول مىگردد » . ( و التّوبة مسموعة ، و الأعمال مقبولة ) .
از يك سو ، وسايل سعادت فراهم ؛ و از سوى ديگر ، موانع راه قابل بر طرف كردن است ؛ اگر از اين فرصتها استفاده نشود ، به راستى جاى تأسّف است ! به خصوص
هامش
( 1 ) « مستعتب » از مادّهء « عتب » ( بر وزن حتم ) در اصل به معناى ناراحتى درونى است و هنگامى كه به باب « استفعال » برده شود به معناى زائل كردن ناراحتى است . به همين دليل ، « استعتاب » به معناى رضايت طلبيدن است .