4 - قيام مردم مدينه به رهبرى « عبداللّه بن حنظله » كه به واقعهء « حرّة » معروف است ، اين قيام در ذى الحجّه سال 63 اتفاق افتاد ، سپاه يزيد به سركردگى « مسلم بن عقبه » بر مدينه وارد شد و مردم آن شهر را قتل عام نمود . « 1 » 5 - « قيام توّابين » ، گروهى كه پس از شهادت ابا عبداللّه الحسين عليه السّلام از عدم همكارى با او پشيمان شده ، توبه كردند و تصميم گرفتند به پاخيزند و جبران اين تقصير خود را بنمايند ، آنها حدود هفده هزار نفر شدند و به فرماندهى « سليمان بن صرد » در سال 65 در « عين الورده » به خونخواهى امام حسين عليه السّلام پرداختند . « 2 » 6 - قيام « مختار بن ابىعبيدهء ثقفى » ، وى پس از « سليمان بن صرد » با اعطاى فرماندهى به « ابراهيم بن مالك بن حارث » او را به نبرد با « عبيداللّه بن زياد » فرستاد ، و ابراهيم موفق شد او را و بزرگان ديگرى از طرفداران بنىاميّه را به قتل برساند و مختار به دنبال آن ، قاتلان امام حسين عليه السّلام را يكى پس از ديگرى به سزاى اعمال خود رسانيد . « 3 » 7 - قيام « مصعب بن زبير » كه با همراهى جمعى از اهل عراق به پاخاست و با « عبيداللّه زياد » نبرد را شروع كرد ، ولى به او وفا نكردند و شكست خورد . « 4 » 8 - قيام « عبدالرّحمان بن محمّد اشعث » در سيستان ، او نخست از طرف « حجّاج » فرماندار آنجا بود ولى مورد خشم واقع شد ، او را تهديد نمود ، او هم « حجّاج » را خلع كرد و با جمعيّتى بيعت نمود و به نبرد با « حجّاج » برخاست . در « اهواز » به يكديگر رسيدند و نبرد سختى بينشان درگرفت ، اين حادثه در سال 83 هجرى قمرى واقع شد . « 5 »
هامش
( 1 ) تتمّة المنتهى ، صفحه 58 .
( 2 ) البداية و النهاية ، جلد 8 ، صفحه 276 .
( 3 ) تاريخ يعقوبى ، جلد 2 ، صفحهء 259 .
( 4 ) البداية و النهاية ، جلد 8 ، صفحهء 346 .
( 5 ) تاريخ يعقوبى ، جلد 2 ، صفحهء 277 .