سازمانهاى مسئول در اين مورد ، چه حكمى دارد ؟
جواب : جايز نيست .
سؤال 252 - حكم نماز و روزهء دانشجويان ، اساتيد و معلّمان محترم را در فروض و صورتهاى مختلف بيان فرماييد .
جواب 1 : محلّ تحصيل ، يا تدريس ، اگر براى مدّت قابل ملاحظهاى ، مثلًا يك سال يا بيشتر ، ادامه پيدا كند در حكم وطن است ، و نماز و روزه در آن تمام مىباشد ، و ماندن ده روز پىدرپى در آن شرط نيست .
2 - كسانى كه از وطن خود هفتهاى سه روز يا بيشتر به محلّ تحصيل مىروند ، و اين كار براى مدّت قابل ملاحظهاى ( مثلًا يك سال يا بيشتر ) ادامه دارد ، آن محلّ نيز به حكم وطن آنهاست .
3 - كسانى كه يك يا دو روز براى تحصيل به محلّى مىروند و بازمىگردند ، نماز و روزهء آنها شكسته است .
4 - هرگاه در ايّام تعطيلى براى انجام كارهاى ديگرى غير از تحصيل ، به محلّ تحصيل برود ، همان احكام بالا دربارهء او جارى مىشود .
5 - كسانى كه همه روزه ، يا حدّ اقل سه روز در هفته ، به محلّ تحصيل يا تدريس مىروند ، يعنى صبح به محلّ تحصيل يا تدريس مىروند و عصر بازمىگردند و اين كار مدّتى ادامه مىيابد ، كثيرالسفر محسوب مىشوند ، و نماز و روزهء آنها در آن محل و به هنگام رفت و برگشت تمام است .
6 - كسانى كه به مدّت يك ماه يا بيشتر همه روزه به جايى ، به اندازهء مسافت شرعيّه مىروند و بازمىگردند ، حكم كثيرالسّفر را دارند .
7 - دانشجويان يا معلّمان مشمول بند يك و دو ، در صورتى كه بخواهند روزهء آن روزى كه به محلّ تحصيل يا تدريس سفر مىكنند درست باشد ، يا بايد طورى بروند كه قبل از ظهر به محلّ تحصيل يا تدريس برسند ، و نيّت روزه كنند ، يا بعد از ظهر از وطن خود حركت كنند ، تا روزهء آنها مشكلى پيدا نكند .
8 - بعد از فراغت از تحصيل يا تدريس و كارهاى مربوط به امتحان و پايان
استفتاءات جديد ( فارسى ) — صفحة 86
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٨٦