الف ) آيا در تحقّق شبهه ، وجود ظنّ معتبر به استحقاق وطى شرط است ؟ يا هر گونه ظنّى براى تحقّق شبهه كفايت مىكند ؟ يا اصلًا ظن لازم نيست ، و احتمال استحقاق وطى كافى است ؟
جواب : احتمال كافى نيست ؛ و ظن اگر سبب شود كه او خود را مستحق بداند كفايت مىكند .
ب ) آيا حليّت وطى شرط تحقّق شبهه مىباشد ، يا با حرمت وطى نيز شبهه محقّق مىشود ؟
جواب : شبهه آن است كه انسان آن وطى را براى خود مجاز بداند ؛ هر چند بر اثر عوارض آن را حرام ببيند . مثلًا تصوّر كند كه ازدواج شرعى واقع شده ، ولى در ماه رمضان يا در زمان عادت با همسر خود نزديكى كند . اين هم مصداق وطى به شبهه است .
ج ) آيا در مورد فرد جاهل قاصر و مقصّر نسبت به مقدار عدّه و حكم آن ، شبهه تحقّق مىيابد ؟
جواب : در صورتى كه باور كند آن وطى براى او حلال است ، حكم وطى به شبهه جارى است .
د ) آيا واطى به شبهه صاحب فراش محسوب مىشود ، يا تنها مؤاخذه نمىشود ؟
جواب : واطى به شبهه صاحب فراش نيست . و اگر آن زن شوهرى داشته باشد ، فرزند به شوهر ملحق مىشود .
ه ) آيا وطى نائم و مجنون و مكرَه ، و نيز وطى ناشى از نكاح فاسد ، وطى به شبهه محسوب مىگردد ؟
جواب : هيچ كدام وطى به شبهه نيست ، هر چند تكليف از چنين اشخاصى برداشته شده است . ولى در نكاح فاسد ، اگر خيال مىكرده نكاح صحيح است ، وطى به شبهه محسوب مىشود .
حضانت
سؤال 702 - لطفاً فتواى خود را با شرايط فعلى زنان در جامعه ، و با توجّه به مهر و