فصل بيست و پنجم : احكام ضامن شدن
سؤال 592 - شريك اين جانب چند ماه قبل به من مراجعه كرد و يك برگ چك به مبلغ معيّنى ارائه داد ، و خواهش كرد كه به وسيلهء يكى از دوستان ، آن را به وجه نقد تبديل كنم . من از دوست ديگرم ، كه كاسب بازار است ، خواهش كردم كه اين كار را انجام دهد . او چك را گرفت و پول داد . چندى بعد نامبرده به بانك مراجعه كرد ، و چون وجهى در حساب مربوطه نبود ، چك برگشت خورد . به شريكم مراجعه نموده ، و از وى گله كردم ، او گفت : « چك را بدهيد ، تا پول را تأمين كنم » دوستم چك را از روى اعتماد به من داد . من نيز از روى اعتماد و جوانمردى ، چك را به شريكم دادم .
قرار شد تا ظهر آن روز پول را بدهد . ولى نه تنها پول را نداد ، بلكه وقتى كار به شكايت رسيد ، گفت : « من پول را دادم ، و چك را گرفتم » ولى بعد اقرار كرد كه پولى نداده ، و دروغ گفته است . شرعاً چه كسى بدهكار اين پول است ؟
جواب : هرگاه وساطت شما به معناى ضمانت بوده ، هم شما مسئوليد و هم شريك شما . و اگر مجرّد وساطت بوده نه ضمانت ، شريك شما ضامن است . و اگر دوست بازارى شما با آن شريك آشنايى نداشته ، و به اعتبار شما پول داده ، مفهوم اقدام شما ضمانت او است .
سؤال 593 - شركتى در تاريخ 11 / 11 / 75 نسبت به انعقاد قرارداد فروش اقساطى يكساله با بانك اقدام مىنمايد ، و طبق مقرّراتِ عمليّاتِ بانكىِ بدون ربا ، رعايت مقرّرات شرعى و عقود اسلامى در اعطاى تسهيلات بانكى الزامى بوده است .
بر اساس قرارداد ، شركت مىبايست الياف پلىپروپپلين خريدارى نمايد ، و در قبال عقد مشاركت و معاملات نقد و نسيه ، الياف مورد نظر را براى توليد به مصرف برساند .