سؤال 1393 - زن و مردى كه هر دو متأهّل بودهاند بر حسب پيشامدها و جور شدن امكاناتى ( مثل اعتياد شوهر و غيره ) به يكديگر نزديك شده و در حد تقبيل و مانند آن تماس داشتهاند ، ولى عمل دخول انجام نشده است . خوشبختانه بعدا توبه كردهاند ، حال سؤال اين است كه پس از طلاق زن ( كه محرك آن ، اين آشنايى نبوده ) ، آيا اين دو مشمول حكم زناى محصنه مىشوند و براى هميشه به هم حرام هستند .
جواب : آنها به يكديگر حرام ابدى نيستند و حكم زناى محصنه ندارند ؛ ولى بايد جدّاً از آن گناه خود توبه كنند .
سؤال 1394 - اگر كسى با زن مردهاى نزديكى كند ، آيا جرم زنا صورت گرفته و حدّ زنا دارد ؟
جواب : آرى زنا صورت گرفته و حدّ شرعى دارد .
سؤال 1395 - آيا در جهت اثبات زناى زوجه ، شهادت زوج به ضميمه شهادت فرزندان ، يا شهادت فرزندان به تنهايى كفايت مىكند ؟
جواب : شهادت آنها در صورتى كه شرايط شهادت در آنها جمع باشد ، كافى است ؛ ولى اگر زوج جداگانه مدّعى باشد بايد چهار شاهد بياورد .
سؤال 1396 - يكى از راههاى ثبوت زنا چهار بار اقرار نزد حاكم شرع است ؛ فرض كنيم مأمورين انتظامى شخصى را به اتّهام اين فعل حرام در يكى از جلسات محاكمه نزد قاضى آوردند و قاضى از او پرسيد : « آيا قبول دارى مرتكب فعل حرام زنا شدهاى » ؟ و متّهم در پاسخ بگويد : « آرى ، قبول دارم » .
الف ) آيا بهتر است قاضى اقرار دوّم ، سوّم و چهارم را در همان جلسه محاكمه از متّهم اخذ كند ، يا بايد اين كار در جلسات متعدّدى انجام شود ؟
جواب : اقرارهاى چهارگانه در يك مجلس خالى از اشكال نيست ؛ بعلاوه قاضى وظيفه ندارد از متّهم سؤال كند كه تو اين كار را كردهاى يا نه ؟ بلكه بايد
استفتاءات جديد ( فارسى ) — صفحة 484
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٤٨٤