جواب : بايد مهلتى به او داد تا فرد مورد كفالت را حاضر كند . اگر حاضر نكرد ، جايز است او را زندانى كنند .
سؤال 889 - در صورتى كه نظر حضرتعالى ، موافق فتواى فوق باشد ، حال اگر كفيل ممتنع را حبس كرديم ، حدّ اكثر حبس چقدر است ؟ اگر متّهم را معرّفى نكند ، آيا تا ابد در حبس مىماند ، يا اين كه مانند مادّه 136 قانون آيين دادرسى كيفرى ، حدّ اكثر حبس وى يك سال است ؟
جواب : در روايات اسلامى و كلمات فقها ، حدّى براى اين حبس تعيين نشده و ظاهر اطلاق نصوص و فتاوا دليل بر اين است كه اين حبس نامحدود است ؛ ولى سه صورت را مىتوان از آن استثنا كرد .
الف ) نخست اين كه ثابت شود كه كفيل واقعاً از احضار مكفول عاجز و ناتوان شده است .
ب ) ديگر اين كه حاضر شود حقّ مورد نزاع را شخصاً بپردازد .
ج ) سوّم اين كه عناوين ثانويهاى ايجاب كند كه او در زندان نماند .
شايد تنظيم كنندگان مادّه فوق ، نظر به عناوين ثانويّه داشتهاند ؛ ولى به نظر ما راه اوّل و دوّم مقدّم است .
سؤال 890 - نظر به اين كه در كفالت ايجاب كفيل و حدّ اقل قبول مكفول له شرط است ، در مواردى كه شاكى به دادگاه مراجعه و طرح دعوا مىكند ، آيا دادگاه از باب اين كه امر رسيدگى به وى محوّل گرديده ، مجاز است كه به جاى مكفول له ، قبول را انجام دهد ؟ ( همان گونه كه اين مطلب از فتواى بعضى از فقها ، كه كفالت را در تعزيرات جايز مىدانند ، استفاده مىگردد ) . و در صورتى كه دادگاه مجاز است ، آيا مىتواند قبول كفالت را به پاسگاه محوّل كند ؟
جواب : عقد كفالت ، مانند ساير عقود ، قابل انجام از طريق وكالت است ؛ و معمولًا مردمى كه به دادگاهها مراجعه مىكنند وكالت در اين گونه امور را به
استفتاءات جديد ( فارسى ) — صفحة 306
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٣٠٦